وقتی آغاز به رفتن میکنی...

آخرین نگاه به پشت سر ریشه دار میشود در ژرفای وابستگی.

فانوست را خاموش و خالی بیاویز چرا که رفتنت جاودان شعله میکشد در یاد باد.

بسوز و هیچ نگو.

قدمی دیگر باید و یک نفس عمیق تا تهی شوی از هر انچه میگوید"برگرد"

فراموش نکن خوب من:

این راه تنها از میان تو عبور خواهد کرد.